Robbert van Rijswijk Bijdragen Geschreven door:
Robbert van Rijswijk

In september 2016 I started at the Utrecht University with the master program Dutch language and culture. My personal concern for ‘verwantschap’ developed in two ways. The first during the last five summers. In which I travelled through Europe for a month each year, and after meeting probably hundreds of people and witnessing the same fora again and again, I became truly fascinated by the uncannily different ways people behave, depending on the size of a group. The second is my astonishment about the insincerity in our societies, the immobility: not being able to become fully, really democratic. For future thinking it is essential to have an idea of a careful horizon, and the construction of such an horizon has been obstructed and neglected for too long.

Likes to read Fromm, Nussbaum, Houellebecq, Taylor, Pavese, Chekhov, Kundera and Modiano. Likes to claim seating spots and drinking glasses as his; likes Southern Europe, the smell of cities in the summer, and laying on couches. Writes stories sometimes.

augustus 23, 2016   /   1700 woorden   /  

In de aanschrijfbrief voor De Leerling schrijft de redactie van Simulacrum:

“Kunstacademies hebben zich in de afgelopen eeuwen ontwikkeld tot instituten met een steeds onpersoonlijker, haast corporate structuur, waar studenten in korte tijd en grote groepen worden klaargestoomd voor het beroep van kunstenaar. Na afronding blijken zij daardoor vooral klaar om zich te conformeren aan een dicterende kunstmarkt, in plaats van gevormd te zijn tot autonome, bedachtzame dissident. […] de wereld vraagt om vrije geesten die het onderwijs niet produceert.

Lees verderDe student door brand verrast

maart 22, 2016   /   800 woorden   /  

Gastbijdrage van Kiza Magendane, oprichter en voorzitter van African Students United (ASUAmsterdam). www.kizamagendane.nl

Lees verderGeen keuze

maart 8, 2016   /   3500 woorden   /  
februari 8, 2016   /   1700 woorden   /  

In de eerste decennia na de Tweede Wereldoorlog richtte een deel van de filosofie zich op het vraagstuk: hoe kunnen wij nog samenleven als al het voorgaande tot deze eerste eeuwhelft heeft geleid? Een relatief onbekende naam in deze traditie – wellicht omdat hij vooral (sociaal)psycholoog was – is Erich Fromm (1900-1980). Fromms antwoord was uitgebreid, maar simpel samen te vatten: liefde, een omkaderde vorm van liefde. Maar hoe moeilijk is het om ieder ander lief te hebben in zo’n veelzijdige, oneindig lijkende wereld?

Lees verderOver verwantschap: het baren van het behoorlijke gebeuren